Deneme, Sanat

Gecenin Aydınlığı

Gecenin zifiri karanlığında,
Bir ben bir sokak lambası.
Bitmeyen uçsuz bucaksız yolda eşlik eden,
Tozlu kaldırım taşı.

Gece kadar sessiz,
Senin kadar yalnızım.
Seni sadece ben anlarım,
Sokak lambası…

Ayağımın ucunda bir çakıl taşı,
O da oldu bana yol arkadaşı.
Hiç bitmez mi bu geceler,
Sen sönmeyince sokak lambası?

Gözlerimde uyku,
Aklımda küçük bir sevgi umudu.
Sen kendin ol!
Geceye inat sönme sokak lambası…

(6. sınıftan yani 11. yaşımdan kalma bir şiir. Paylaşmak istedim.)

bernaoduncu

Belki hiçbir şey. Var olmakla meşgul...

Bunları da okumalısın!

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir